2026-07-30 21:29:40
Dit is niet een standaard vakantieblog. Ik lees ze met veel plezier van anderen, zoals van Elmine in Londen en Jan in Albanië. Onze dagelijkse beslommeringen en avonturen vertrouw ik deze vakantie alleen toe aan het papier. Ik maak elke dag een tekening van de dag er voor. Wat korte aantekeningen, ik plak een polaroid er bij. Dat gaat in ons vakantie-notitieboek en blijft daar. Alleen voor ons. Ik schrijf er over de uitkijktorens in Ettlingen. Het verkeer rondom Milaan en mijn bezoek aan de Codex Atlanticus van Leonardo da Vinci (een hoogtepunt deze vakantie). We dwaalden door de middeleeuwse straten van Lucca en werden langzaam verliefd op het stadje. Ik ontdekte daar de non-alcoholische Aperol Spritz. We kwamen terug in Greve in Chianti, waar we in 2017 in hetzelfde restaurant aten en het was nog altijd ”tipica Toscana”.
Inmiddels zit ik op ons balkon van het eigen appartement. We zitten aan de rand van het dorp Gaiole in Chainti. In Toscane, het hart van de Chianti streek. We zijn omringd door de Toscaanse heuvels, vanaf ons balkon zie ik drie wijngaarden en ik kijk op het kleine dorpje met kerkje en een typisch Italiaans marktpleintje. Zoals je ze kent uit de oude Italiaanse films met Sophia Loren. Het enige wat ik hoor zijn de luid kwetterende zwaluwen die een nest bij ons appartementcomplex hebben. Ergens in het dorpje een blaffende hond en het gejoel van Deense en Duitse kinderen in het zwembad, direct onder ons appartement.
Het is precies op die plek waar ik nu schrijf. Waar ik dit schrijf. Dat is eerlijk gezegd het enige wat uit mijn handen komt. Sinds jaar en dag kenmerken mijn vakanties zich door een enorme rusteloosheid. Het liefst wilde ik elke dag iets doen. Op bezoek in een stadje, een kerk bekijken. Een markt. Naar een zwembad, een bos, als we maar op pad waren. Langzaam maar zeker werd me duidelijk dat dát geen vakantie is. Voor mij niet en voor de rest van het gezin niet. Ik heb een enorme moeite om echt rust te nemen tijdens de vakantie. Er moet altijd wel iets gebeuren, anders zijn dat verloren dagen en uren. Maar dat roer moet om. Ik moet echt meer rust nemen. Met de symptomen van PSC die niet erger worden, maar zeker niet minder, moet ik duidelijk meer rekening houden. Zeker in de hitte van centraal Italië. Het is deze dagen minimaal 35 graden. ‘s Nachts daalt de temperatuur niet onder de 23 graden. Dat dwingt me wel om rustig aan te doen.
Ik had me voorgenomen, deze vakantie pak ik het anders aan. Ik neem wél een iPad en een draagbaar toetsenbord mee. Niet om druk aan het werk te zijn. Maar om in elk geval in de ochtenden wat verder te kunnen schrijven aan CreativeNotes. Ik ben al ver in alle hoofdstukken, ik ben op het punt dat er conclusies, samenvattingen, eigen ideeën nodig zijn. Om alles aan elkaar te rijgen. Dat, bedacht ik me, kan ik prima doen op het balkon in Gaiole. Want dan heb ik geen werkverplichtingen. Geen workshops die voorbereiding nodig hebben, geen planningen of offertes. Ik hoef me alleen maar te focussen op het schrijven. Ik schrijf wat in de ochtend en verder neem ik rust.
Toch lukt het niet.
Dat heeft niets met werk te maken. Ik heb in 10 dagen geen werkgerelateerde mail gekregen, er paniekeert niemand via Whatsapp of Signal. Ik heb al 10 dagen geen LinkedIn gezien. Claude en alle andere AI-programma’s blijven uit. Ik hoef niets, er is geen afleiding.
Toch lukt het niet om verder te schrijven aan CreativeNotes. Ik zit vast.
Dat klinkt heftiger dan het is, maar gelukkig herken ik de signalen. Ik weet dat ik hier doorheen moet. Ik heb door de maanden heen zoveel informatie opgeslagen in Obsidian. Ik heb 15 interviews, sommige in 2 delen. Ik heb transcripts, ik heb al geredigeerde hoofdstukken. Er ligt zoveel klaar om aan elkaar te rijgen. Maar ik krijg het niet uit mijn handen. Ik kan me er gewoon even niet toe zetten. Ik denk dat ik de rust hier op vakantie harder nodig heb dan ik zelf had gedacht.
Dit gevoel gaat weer weg, dat weet ik. Er komt een moment dat ik weer prima aan de hoofdstukken kan schrijven. Misschien is dat pas als ik thuis ben. Misschien dat door deze blogpost de neurale netwerken in mijn hoofd weer de juiste verbindingen maken. Kan het zomaar zijn dat ik morgen een hoofdstuk er uit pers.
Als ik in de ochtend tijdens het ontbijt mijn blik over de Toscaanse heuvels laat gaan, dan heb ik niet de aandrang om diep denkwerk te doen over de laatste hoofdstukken. Ik had de quasi-romatische gedachte dat ik het klusje prima zou klaren, hier in het hart van Italië. Dat ik eenmaal terug de losse hoofdstukken zou samenvoegen en alles netjes in elkaar valt. Niets is minder waar. Het wil gewoon niet.
Dus ik hou me bezig met wat administratief productiviteits-theater. Ik verzamel op indexkaarten wat losse patronen uit de gesprekken. Ik denk er nog eens over na. Ik zet er wat nieuwe ideeën bij. Ik herlees hoofdstukken die ik nog voor redactie moet inleveren. Ik verzamel nieuwe transcripts en lees ze door om extra informatie toe te voegen aan bestaande hoofdstukken. Het is allemaal nodig, maar ik zou liever nu echt iets nieuws maken.
Maar… zet Claude dan aan het werk! Die kan je toch prima op weg helpen?
Eerlijk gezegd helpt AI me maar ten dele bij de hoofdstukken. Het helpt me prima om verbanden te leggen tussen de transcripts. Om een geraamte van een hoofdstuk weg te zetten. Maar het echte schrijfwerk komt van mij. Niet van AI. Dat gebeurde in de eerdere hoofdstukken en dat kostte me meer tijd om weg te halen en te herschrijven, dan dat het me echt tijd opleverde.
Ik ben op vakantie. Ik wil nu even geen gesprekken met LLM’s. Ik mis het ook niet. Ik maakte de afspraak met mezelf om deze vakantie zo AI-loos mogelijk door te brengen en dat werkt uitstekend voor me. We gebruiken Google Translate om de labels in de supermarkt te ontcijferen. Soms laat ik DuckDuckGo toch even een AI samenvatting samenstellen van de zoekresultaten. Maar verder blijft de vakantie AI-vrij.
Ik kreeg vandaag de 29,5-daagse nieuwsbrief van Robin Sloan. Trouwe lezers weten, ik ben een groot fan van de auteur. Hij kondigt een nieuwe set handgedrukte kaarten aan die ik direct bestel. Maar belangrijker is het thema van zijn nieuwsbrief. ”Keep going”. Ik moest dat echt even horen vandaag, want het is exact wat er speelt. Ik moet gewoon door blijven gaan. Deze kleine schrijfdip is tijdelijk en er komt een ander moment waar ik weer verder kan. Nu is het credo “Keep Going”. Daarom deze blogpost, geen standaard vakantieblog maar een train of thoughts die me op een ander traject brengt. Als het maar vooruit is.
Keep Going.
2026-07-22 01:11:22
How far I’ll go to make an RSS feed of your website - Chris Hardie’s Tech and Software Blog
I will look for you, I will find you, and I will make an RSS feed of your website.
And here’s how I’ll do it.
Chris gaat behoorlijk ver om van zijn favoriete sites een RSS-feed te maken. Indrukwekkende manieren om allerlei content toch in je feedreader te krijgen.
2026-07-22 01:08:31
I posted an issue in the help-forum, since there are some errors in my logfile with regards to the feed. I hope it gets sorted soon.
2026-07-21 20:41:37
@dave I thought so, but somehow the posts don’t show up in my microblog interface. I hope @manton might take a look at this.
2026-07-21 17:46:11
Net als ik een hekel had aan losse CD’s die in mijn kamer rondslingerden kan ik er niet zo goed tegen dat sommige albumart op mijn eigen muziekserver niet zichtbaar is. Liefst zie ik bij alle CD’s en artiesten de juiste beelden. Het werd tijd om dat eens uit te zoeken, maar natuurlijk bracht me dat op verrassende zijpaden die mijn verbinding met muziek nog sterker maken.
Ik bladerde in de documentatie van Navidrome, of er een manier is om wel aanwezige coverart beter zichtbaar te maken door de instellingen in de software. Ik kwam daar wel redelijk uit met wat bestaande software die ik al had en met de plugins van de dienst. Ik had daar nog niet echt aandacht aan besteed, ik had al snel een plugin gevonden die uit een archief van coverart mogelijk nog mijn bibliotheek kan verbeteren. Probleem opgelost. Bij de plugins vond ik daarna Spindle, een plugin waarmee ik mijn eigen luistergedrag kan loggen, weergeven en beheren. Ofwel, een Spotify Wrapped maar dan in eigen beheer. Zonder dat ik de data weg hoef te geven, zonder dat ik afhankelijk ben van een derde partij waar ik geen controle heb wat ze met de data doen. Tijd om dat eens uit te zoeken. En daarna nog een kers op de taart te krijgen om mijn 14 jaar oude hardware te koppelen.
Ik probeer al langer om zo goed mogelijk de knip te maken met allerlei cloud-diensten. Dat gaat privé beter dan zakelijk. Logisch, want als ZZP’er is het wel handig om te snappen hoe de AI ontwikkelingen doorspelen in diensten van Google, Microsoft en anderen. Maar voor mijn foto’s en met name muziek wil ik meer de eigen controle.
Het afgelopen jaar heb ik best wat vrije tijd gestoken in een eigen server die ik host bij Hetzner in Duitsland. Ik kan hier behoorlijk wat services en diensten kwijt die ik zelf gebruik. Er zit nog weinig echt zakelijke software bij, het zijn vooral hobby projecten waar het niet heel erg is als er even een time-out is.
Hier draait nu al sinds begin dit jaar een eigen muziekserver. De open source software Navidrome doet zijn werk goed, ik kan prima op mijn laptop en iPhone de muziek afspelen in eigen software, fantastisch. Wat ik totaal niet mis aan Spotify is dat ik geen maandelijks abonnement meer heb en dat ik geen (AI) muziek krijg opgedrongen. Ik kies uit mijn eigen bibliotheek.
Dat heeft ook een keerzijde. Ik mis soms de aanbevelingen voor nieuwe muziek in Spotify en laten we eerlijk zijn, alles in eigen beheer doen is wat minder eenvoudig dan een app downloaden en account aanmaken. Maar ik heb het ervoor over. Het onderhouden van zo’n miniatuur-infrastructuur voor mijn eigen gebruik is deels hobby en deels een leertraject om te begrijpen wat er bij komt kijken.
Maar hoe heb ik nu een Spotify Wrapped kloon op mijn eigen muziekspeler? Dat doe ik met de plugin Spindle, die is gemaakt voor software zoals Navidrome. Het houdt de statistieken bij waar ik naar luister en heeft een interface die ik real-time laat zien wanneer ik naar wat luister. Het zijn de eerlijke statistieken, zonder de opsmuk van een storytelling-format.
De installatie en activatie van de plugin was een klus die ik niet zonder Claude had kunnen doen. Alles op mijn server draait namelijk in Docker. Docker is speciale software om verschillende andere software naast elkaar te plaatsen, zonder dat ze elkaar in de weg zitten. Een vergelijking: Mijn server is een vrachtschip. Het kan veel vracht (software/services) vervoeren. De verschillende software pakketten, de “vracht”, zit in losse containers, net als op een vrachtschip.
Door die containers werken de software pakketten los van elkaar, beïnvloeden ze elkaar niet en kun je ze verplaatsen naar een ander vrachtschip als nodig. Als ik een container niet meer nodig heb, kan ik hem eenvoudig verwijderen, zonder dat de andere containers daar last van hebben.
Dat regel je allemaal met Docker. Die maakt de containers, maakt de “vrachtbrieven” wat er in zit, zorgt dat de containers op de juiste plek staan en als het nodig is dat containers toch verbonden zijn, dan regelt het dat.
Docker is eerlijk gezegd niet eenvoudig om te leren en echt te begrijpen, maar Claude kan alles geduldig uitleggen. Zo ook de installatie van Spindle in een aparte container. Die software bestaat namelijk uit een klein stukje code dat vanuit de Navidrome muziekspeler doorgeeft wát ik afspeel, een database om die informatie op te slaan en een dashboard om de statistieken weer te geven. Dat moet allemaal met elkaar kunnen praten, daar kan Docker voor zorgen.
Die netwerkverbinding kostte me wel wat tijd om in orde te krijgen. Claude kan zo nu en dan meekijken op de server zelf, die rechten krijgt het van me. Na wat uitzoekwerk kwamen we er achter dat één optie niet goed stond, om de twee containers goed met elkaar te laten praten. Daarna werkte de verbinding prima.
Spindle heeft de mogelijkheid om je Spotify luistergeschiedenis in te lezen en te koppelen aan de muziek die ik op mijn eigen server heb. Dat wilde ik natuurlijk. Bij Spotify kun je je Extended Listening History opvragen. Hiervoor kun je het beste deze gids volgen en doen wat daar staat met de vinkjes en opties. Het samenstellen en beschikbaar stellen kost een dag of wat en je krijgt alles terug wat je luisterde in Spotify, in behoorlijk detail.
Deze geschiedenis importeer ik in Spindle en plots heb ik meer dan 15.000 luistersessies over de afgelopen 17 jaar. Dit is nog niet eens compleet, de rapportage toont dat ik over die jaren 75.000 nummers heb afgespeeld, waarvan 75% niet kan worden geïmporteerd. De import maakt een link met mijn eigen bibliotheek en daar staat nu eenmaal niet alles in wat ik ooit bij Spotify heb geluisterd. Dat is voor nu prima, maar eigenlijk wil ik meer statistieken! Dat is een project voor na de zomer, om de geschiedenis van de Spotify luistersessies zelf uit te lezen en een echt compleet beeld te krijgen van mijn luistergedrag. Niet dat het veel zal verschillen wat ik nu al in Spindle zie.
Mijn all-time favorite band Pearl Jam staat fier bovenaan met zo’n 2,5x meer nummers afgespeeld dan de nummer 2. Ik denk niet dat een volledige analyse hier veel aan zal veranderen. Maar ik hou nu eenmaal van dit soort statistieken.
Ik heb nog een oude Sonos Play:5 speaker. Dit is de eerste generatie speakers die Sonos maakte en inmiddels niet meer ondersteunt. Maar hij werkt nog en we spelen er soms nog muziek op af. Nu ik toch bezig was, zou ik mijn muziekserver aan de Sonos kunnen verbinden? Maar natuurlijk, met de bonob software. Net als bij Spindle kan ik dit op mijn eigen server installeren in een Docker container, ik koppel de software aan mijn muziekspeler, aan de Sonos speaker en klaar. Dacht ik. Wederom, net als bij de Spindle software had ik nog wat extra stappen nodig en uitzoekwerk van Claude in de broncode van de software. Hier vond het een extra instelling die ik moest meegeven voor een geslaagde koppeling, maar die staat niet in de documentatie. Daarna werkte alles perfect. Ik kan nu mijn eigen muziekbibliotheek afspelen op een server die ik in eigen beheer heb. Op speakers die officieel al zijn afgeschreven door de fabrikant maar nog prima werken.
Dit is de duurzaamheid waar ik vaak naar zoek in de oplossingen. Ik heb liever dat spullen langer blijven werken dan dat een bedrijf besluit dat ik ze moet vervangen, omdat de balance sheet dat verplicht en aandeelhouders meer terug willen zien per consument.
Alles in eigen beheer doen. Het is inderdaad niet altijd even eenvoudig. Maar met wat experimenteerdrift, een abonnement op een AI-service voor assistentie en een vrije middag kom je best een eind.
2026-07-21 16:35:54
What is RSS.chat for Howard Rheingold
Dave’s term for the idea is textcasting – the idea that a piece of text should work like an MP3: it plays everywhere. No one would accept a rule that songs can only be 300 seconds long. That’s the rule we’ve been living under for text.
Dave legt in meer eenvoudiger termen uit wat rss.chat nu eigenlijk is. Het is het fundament voor een sociaal netwerk dat geen beperkingen kent zoals Twitter, LinkedIn en andere locked-in netwerken wel kennen. De moeite van het lezen waard.