2026-06-28 16:54:18
Dit weekbericht bereikt je vanuit onze heerlijk afgekoelde achtertuin. Ik hoef je niet uit te leggen hoe het de afgelopen dagen is geweest toch? De afgelopen nacht voelde een kruising tussen een flikkerende TL-lamp en het gevoel dat ik in een horror-film zit. Ik kijk vanuit het raam op een een twintig meter hoge naaldboom achter ons huis. Als daarachter ’s nachts het onweer losbarst, dan krijg je toch wat Hitchcock-gevoelens.
De struiken en planten in de achtertuin zorgen voor nu een heerlijke verkoeling. Met een kop koffie en mijn Morning Pages begin ik de zondag.
Lees je dit voor het eerst, welkom! Mijn naam is Frank Meeuwsen en ik ben in mei 2025 gestart met een onderzoek/project/boekidee rondom het vraagstuk "Hoe gebruiken creatieve professionals een papieren notitieboek als startpunt voor hun creatieve werk, en welke patronen zijn daar te ontdekken die voor andere kenniswerkers interessant en inspirerend zijn?" Je kunt hier alle details lezen. In dit weekbericht praat ik je bij over de voortgang en wat er aan komt.
Over een paar weken stappen we in de auto voor een roadtrip naar Italië. Ik heb me voorgenomen om geen laptop mee te nemen. Tegelijk wil ik wel verder met hoofdstukken en heb ik mijn interviews en notities nodig. Kan het helemaal vanaf een telefoon of zal ik een oude iPad restaureren en minimaal inrichten als schrijfgereedschap. Of ik koop een goed mini-toetsenbord waarmee ik ook prima op mijn telefoon kan schrijven. Tips zijn welkom!
Wat sowieso meegaat in de reistas is tekenmateriaal. Een paar pennen, een paar kleuren en papier. Ik heb hier hier al vaker gehad dat dit project me weer enthousiast maakt om zelf meer te tekenen. Toch lukt het me nog niet. Alle goede tips en aansporingen ten spijt. Elke Substack-betweter die de schetsboeken laat zien roept "Begin gewoon", "imperfectie is al goed genoeg", "Wacht niet tot je inspiratie krijgt" en andere tegeltjes-wijsheden. In mijn hoofd werkt het dan toch anders. Het heeft met durf te maken. Tegen mezelf. Niet eens om iets aan de buitenwereld te laten zien. Maar de durf om voor mezelf iets te maken en er naar te kijken. Er met een open blik naar te kijken. Dat heeft zeker te maken met de te hoge verwachtingen die ik mezelf opleg voor het eindresultaat. Dat moet zich kunnen meten met wat ik zie in boeken, tijdlijnen en nieuwsbrieven. Is het dat niet, dan geef ik te snel op. Klinkt bekend?
Het is niet nodig. Ik weet dat heus wel. Ik geef vaak genoeg de opmerking in publiek dat je niet verwacht direct de Tour de France te winnen als je net op een fiets stapt. Maar pak een set potloden en er moet direct een Mona Lisa verschijnen.
Dit alles als kleine intro dat ik dan tóch maar eens ben begonnen met kleine tekeningen. Bij mijn Morning Pages maak ik kleine schetsjes wat ik om me heen zie op tafel. Simpelweg om de ogen en de hand weer te trainen. Niet om uiteindelijk de Mona Lisa te evenaren, wel om de oude spieren die ik ooit veel gebruikte weer opnieuw tot leven te brengen.
De laatste weken gaf ik veel workshops en (in-company) trainingen. Ik laat ondernemers zien hoe AI is in te zetten als assistent in werkprocessen. Niet als chatbot, maar als een assistent die opdrachten voor je uitvoert. Teksten schrijven, strategische inzichten verzamelen, mini-applicaties die data verduidelijken die in je bedrijf leeft. Daardoor was mijn agenda behoorlijk gevuld en komt schrijven toch op de tweede plaats. Of zelfs de derde plaats, omdat ik vaak genoeg mijn rust moet nemen en energie op moet bouwen.
Nu de zomervakantie in zicht komt, neemt het aantal workshops af. Dat is een mooi vooruitzicht zodat ik weer in volle vaart verder kan met het boek.
Mocht je je afvragen of AI het boek schrijft? Zeker niet. Ik heb hulp van AI-agents met wie ik brainstorm voor de opzet van een hoofdstuk, of die onontdekte verbindingen vindt in mijn oudere notities. Maar de teksten die in het boek verschijnen zijn allemaal van mijn hand.
Er gaan twee boeken mee op vakantie. Ik heb ze allebei al gelezen, daarom neem ik ze mee op vakantie. Het ontslaat me van de gedachte dat ik ze móet lezen omdat het vakantie is. Geen boeken over de toekomst van AI, persoonlijk kennis management of online notities maken. In de koffer gaat CreativeQuest van QuestLove, de drummer van de band The Roots, een invloedrijke hiphop band. Ik las zijn boek vorig jaar al, zoals je in de nieuwsbrief van een jaar geleden kunt lezen:
In Creative Quest laat hij zien hoe je een gewoonte kunt maken van ideevorming. Creativiteit is een proces van gewoontes.
Het tweede boek is The Hitchhiker's Guide to the Galaxy van Douglas Adams. Natuurlijk ken ik het boek, ik heb genoten van het audioboek een paar jaar terug en ik heb het al eens gelezen. Ik kreeg van de kinderen de 42nd Anniversary Edition cadeau. Het eerste deel van de complete boxset die ik nu wil verzamelen. Alle vijf delen van de trilogie die dit absurde maar meesterlijke verhaal vertellen.
“We'll be saying a big hello to all intelligent lifeforms everywhere and to everyone else out there, the secret is to bang the rocks together, guys.”
Afgelopen weken was ik opnieuw te gast bij een aantal creatieven die ik interviewde vorig jaar. Deze keer om foto's te maken van de notitieboeken. Het is leuk om weer bij te praten met iedereen, waar ze nu staan, welk werk ze nu maken. Ik maak alle foto's in mijn photocube, zodat de notitieboeken er goed uitspringen. Zo stond ik deze week bij Roy Scholten en was ik te gast in de studio van straatfotograaf Michiel Heijmans. Komende weken ga ik nog bij minimaal 5 anderen langs en er staan afspraken gepland na de vakantie.
Mijn Substack algoritme is inmiddels volledig getraind om me alleen schetsen, notitieboeken, artiesten en schrijvers te tonen. Eerlijk gezegd, ik vind het lekkerder om doorheen te scrollen dan Instagram, LinkedIn of Mastodon. De combinatie van losse notities, nieuwsbrieven, reacties en korte video's past me.
Ik deelde al eerder de Substackers die ik volg, afgelopen week kwam daar nog Samgar Renkema bij. Zijn 100 Days Drawing project is prachtig om te volgen. Zeker nu hij werkelijk op dag 100 is gekomen en het verhaal van de kleine wandelaar gewoon doorgaat. Extra tip is de korte video over zijn project en Samgar bezig te zien om zijn tekeningen tot leven te brengen.
Dat was het voor deze editie. Ik ga verder met schrijven en tekenen. Tot de volgende editie! Eerdere weekberichten lees je hier op de site.
2026-06-24 02:56:54
Eigengemaakte, eigenzinnige projecten zijn de leukste projecten. Zeker als ze twee van mijn interesses combineren. De Poolse Daniel Janus maakte in 2022 al een handgeschreven blog met behulp van zijn reMarkable tablet. En met handgeschreven bedoel ik ook dat álles is handgeschreven.
De header, de footer, alles maakt hij met zijn reMarkable. Hij legt in een post uit hoe hij dit doet. Na het schrijven op zijn tablet, download hij de PDF’s met de tekst naar zijn Mac om ze te converteren naar png-afbeeldingen. Daarna doet hij een interessante truc, hij legt rechthoekige blauwe kaders over de afbeeldingen met de geschreven tekst waar een link moet komen in de tekst. Door een standaardfilter mengen de tekst en de blauwe box zich tot hyperlinks in de afbeelding.
Wat ik helemaal leuk vind zijn de handgeschreven reacties onder de posts. Allemaal in een eigen stijl, zelfs op een eigen achtergrond zoals een ingescande indexkaart. Het geeft een reactie direct meer karakter en het zegt iets over de schrijver.
Nu ik nog steeds schrijf aan het boek over gebruik van papier en pen in digitale tijden, is dit een prachtig voorbeeld hoe de combinatie kan werken. Het is arbeidsintensief en het geeft ongetwijfeld hoofdbrekens bij de maker, maar wat een mooi project is dit. De combinatie van bloggen en handgeschreven tekst brengt de oude gewoontes weer terug van commonplace boeken en zibaldone. Wil je daar meer over weten, dan is The Notebook van Roland Allen een absolute aanrader.
2026-06-22 02:32:11
Currently over 1700 installations are included, representing over 250 different platforms and over 600 distinct OSes, spanning the entire history of stored-program computing from the Manchester Baby of 1948 (the first stored-program computer) to the present day. This is the result of over two decades of collecting VM images
Een fantastisch project van Andrew Warkentin, die al meer dan 20 jaar oude besturingsystemen verzameld. Een prachtige collectie van echt stokoude mainframe systemen tot de opkomst van PC’s met Apple II, ZX Spectrum, BBC Micro tot hele obscure research systemen.
Ik moet nog uitvogelen hoe en of ik dit kan draaien, het kost behoorlijk wat schijfruimte. Maar ik ben benieuwd of het systeem uit The Mother of All Demos aanwezig is.
2026-06-22 01:04:20
The Web We Know Is Going to Disappear - Minid.net
People will not say, “Today I reject the open Web.” They will simply ask the assistant because it is faster. Convenience wins. Convenience replaces nostalgy, all the time. It almost always wins. The Web’s biggest enemy is not ideology. It is not regulation (well, a bit yes). It is not even AI itself. It is convenience.
Een heel herkenbaar pad van (voor mij) IRC naar web naar Flash naar mobiel naar AI. Zal het web deze keer wel overleven? Mijn eigen gedrag is ook wezenlijk veranderd. Ik lees minder, post minder. Dóe minder met het web.
The Web will still exist. But it may no longer be where people go.
2026-06-14 15:27:51
Juni! Iets meer dan een jaar geleden begon ik met dit project en inmiddels zit ik tegen de eindfase. Ik maak foto’s, schrijf hoofdstukken, gooi overal nog onderzoek-annotaties tussen en denk na over de vormgeving. Mooie tijden!
Lees je dit voor het eerst, welkom! Mijn naam is Frank Meeuwsen en ik ben in mei 2025 gestart met een onderzoek/project/boekidee rondom het vraagstuk “Hoe gebruiken creatieve professionals een papieren notitieboek als startpunt voor hun creatieve werk, en welke patronen zijn daar te ontdekken die voor andere kenniswerkers interessant en inspirerend zijn?” Je kunt hier alle details lezen. Hier praat ik je bij over de voortgang en wat er aan komt.
Ik geef toe, ik was blij toen ik die mail kreeg van mijn tegenlezer en schrijfcoach.
Een paar weken geleden stuurde ik eindelijk het bestand “H1-H5-Draft” met de eerste teksten. En met best een zenuwachtig gevoel in mijn maag. Het is de eerste keer dat iemand meeleest met mijn schrijven en er iets van gaat vinden. Maar het viel enorm mee!
“De kern is (en blijft) namelijk heel goed, en je schrijft op een toegankelijke en fijne manier, alsof ik erbij ben”
Ja lieve mensen, zelfs na al die jaren schrijven is het nog altijd fijn om dit te lezen van iemand anders. Moedig voorwaarts met de volgende hoofdstukken!
Ik kreeg laatst de vraag waarom ik niet op Substack publiceer. Immers, het platform is specifiek gericht op nieuwsbrieven, biedt een tijdlijn met notities, reacties, je kunt er audio en video publiceren. Het netwerkeffect is niet te onderschatten als je het serieus aanpakt. Er zijn zoveel nieuwsbrieven over zoveel thema’s. Ik overwoog het toen ik met dit project begon. Maar uiteindelijk won mijn voorkeur om zoveel mogelijk in eigen beheer te hebben. Ik wilde zoveel mogelijk van het proces in eigen handen hebben en er invloed op kunnen uitoefenen.
Het nadeel is wel dat ik dan dat befaamde netwerkeffect mis. Daarom nam ik na een paar edities het besluit om de nieuwsbrief gelijktijdig op LinkedIn te publiceren. Dit heeft als direct gevolg dat ik een stevige groei aan aandacht en lezers kreeg en dat blijft nog zo. De nieuwsbrief wordt op LinkedIn meer gelezen dan via email en op mijn eigen site.
De twijfel over Substack blijft. De groeicurve is niet voor iedereen weggelegd. En ik blijf vraagtekens houden bij de besluitvorming van de leiding van het bedrijf.
Ondanks alles, hier een lijst van Substacks die ik volg in dit thema van papier en creativiteit. Doe er je voordeel mee!
Als we het dan toch over Austin Kleon hebben. Zijn nieuwe boek “Don’t Call it Art” ligt inmiddels al een paar weken op mijn bureau. Austin helpt je in zijn nieuwe boek om los te komen van het idee dat je je creatief moet voelen om creatief te zijn. Hij kijkt hiervoor naar zijn kinderen. Zij vragen zich niet af of wat ze maken wel een publiek zal hebben. Of dat ze zich aan de regels van de creativiteit houden. Ze zijn niet bang om iets te maken dat nog niet goed genoeg is. Ze maken het gewoon. Daarom dit Creative Liberation Handbook!
Ik hou van de stijl van Kleon. Korte hoofdstukken, duidelijke statements en door de vierkante vorm van het boek blader je er lekker doorheen. De 10 geboden die hij ons geeft vanaf zijn Texaanse tuinhuis zijn inkoppers die hij kleurrijk weet te omlijsten met eigen ervaringen en quotes van zijn heldinnen en helden. En veel anekdotes van en met zijn kinderen natuurlijk.
Door Kleon heb ik altijd weer zin om zelf aan de slag te gaan. Iets te maken. Dit boek is niet veel anders. Zijn hattrick Steal like an Artist/Show your Work/Keep Going heeft een waardig vervolg met Don’t Call it Art.
Vorig weekend baadde ik me twee dagen in de wereld van nibs, sheens en converters. Ik was weer op de Dutch Pen Show. Twee dagen waar niemand sprak over AI en je niets zag wat maar met AI te maken heeft. Alleen duizenden pennen, alle kleuren inkt die je je kunt voorstellen, handgemaakte leren notebookcovers en alles waarvan je niet wist dat je het nodig had voor je analoge hobby. Maar toch bewondert en koopt.
De Dutch Pen Show in Utrecht is een jaarlijks fenomeen, met deze keer 2.500 bezoekers uit tientallen landen. Het event bestaat uit twee delen: Een markt met tientallen verkopers, van grote merken zoals Leuchtturm en Waterman, bekende merken in de pen- en inktwereld zoals Esterbrook en Robert Oster. En heel veel zelfstandigen die hun eigen winkel hebben, online en offline. Die hun eigen producten maken, zoals het Duitse Blackforest Pens met prachtige vulpennen en balpennen. Of de Turkse Calligart, bij wie ik een glazen fountainpen kocht. Een bijzondere ervaring, om met een volledig glazen pen te schrijven.
En ik heb eindelijk mijn eigen leren notebook cover van Falcon Travelers.
Het tweede deel van de show zijn de workshops. Tijdens de twee dagen kun je je inschrijven voor verschillende workshops, waar je speciale technieken leert of een nieuwe manier van journaling. Van het onderhoud van je fountainpen tot monoline lettering. Ik volgde een korte workshop kalligrafie, om eens kennis te maken met die kunstvorm. Met zo’n 20 anderen kregen we een korte intro in de opbouw van letters en mochten we aan de slag. Eerlijk gezegd, het uur was te kort en ik kwam er pas net een beetje in toen de tijd al weer om was. Bij elke workshop krijg je materiaal mee, dus wij kregen een fraaie TWSBI Go pen mee en Oudegracht Blue, een flinke pot inkt van Shanghai Stationary, speciaal gemaakt voor deze editie van de Dutch Pen Show.
Twee dagen in deze gekte is behoorlijk overprikkelend en je komt thuis met stapels goodies, stickers, spullen, inktsamples en notitieboeken. Ik hoop dat de organisatie het formaat van de show niet aanpast om nog meer mensen te ontvangen. Het is een overzichtelijke beurs, waar je na twee dagen “bekenden” tegenkomt met wie je een praatje maakte bij een stand. Volgend jaar ben ik er weer bij.
PS: Een nib is de penpunt van een vulpen, sheen is tweekleurige inkt en converters zijn een mooi alternatief voor standaard inktpatronen. Weer wat geleerd!
Amanda Close houdt al 42 jaar een journal bij. Haar verzameling aan notitieboeken is indrukwekkend, maar belangrijker is haar verhaal waarom ze dit doet en wat het haar brengt. Tijdreizen, herinneringen, een spiegel. Een stille gewoonte die alles heeft vormgegeven.
Dat was het voor deze editie. Ik ga verder met mijn annotaties verwerken in het manuscript. Tot de volgende editie!
2026-06-02 03:25:44
Vandaag was de derde Meet+Great+Learn van de Digitale Fitheid community in Den Bosch. Wederom gehost door Marieke van Vliet van Breinpaleis in Seats2Meet aan Den Bosch CS. Omdat het lekker rustig was op de lokatie konden we gebruik maken van de centrale ruimte in plaats van een aparte zaal. Met zo’n 12 - 15 deelnemers was er een prima opkomst, met nieuwe en bekende gezichten.
Arjan Broere nam ons mee in zijn laatste twee boeken “Slimmer prioriteren” en "de AI Gewoonte”, maar vooral een focus op het slimmer prioriteren. Want hoe doen we dat eigenlijk, wat komt er bij kijken om daadwerkelijk de juiste keuzes te maken wat je op een dag gaat doen en welke glijdende schaal kennen we van intuïtief kiezen tot alles strak dicht timmeren. Arjan laat zien hoe je met AI tools van Claude tot Copilot je eigen dashboards kunt maken, complete agent-structuren die een groot deel van het groundwork voor je doen. Maar net zo goed hoe je zelf, zonder complexe gereedschappen, prima je eigen keuzes kunt maken. En ja, soms werkt pen en papier net zo goed om op basis van je energie, tijd en interesse, een intuïtieve keuze te maken wat je op een dag gaat doen.
Elke Digitale Fitheid meetup kent het principe van de tafels. Elke tafel krijgt een onderwerp en spreker, met de groep gekozen, waarna je aan kunt schuiven bij je tafel naar keuze. Tussentijds kun je prima even wisselen om meer onderwerpen mee te krijgen. Deze editie gingen de tafels over Cowork in Microsoft 365, hoe je AI kunt gebruiken in het model van het Breinpaleis en hoe je data kunt delen zonder teveel data van jezelf onnodig bloot te geven.
De eerstvolgende meetup in Den Bosch zal mogelijk pas na de zomer zijn. Er zijn voor de zomervakantie nog drie meetups verspreid in het land: 5 juni in Groningen, 10 juni in Deventer en 19 juni in Utrecht. Alle meetups zijn gratis toegankelijk, maar het is wel fijn als je je registreert op de Digitale Fitheid community.