2026-10-25 19:04:07
Muziek visueel maken. Niet met een videoclip of audiogolven op je scherm. Maar de audiogolven analoog in een bad met mineralen-olie zichtbaar maken. Dat is wat Apple doet met het nieuwe logo van Apple Music.
CreativeBoom heeft het complete verhaal. Fred Again maakte de muziek. Tijdens het spelen zie je de fysieke vibraties in de bak waar het logo in ligt. Dat zorgt voor de beelden die uiteindelijk in de app en in advertenties worden gebruikt. Het doet me denken hoe Brian Eno het Windows 95 geluid maakte en hoe iconisch dat is geworden. Ik weet niet of dit geluid en de beelden dezelfde status krijgen, maar het blijft een fraai staaltje handmatig vakmanschap.
2026-10-24 05:53:29
Ik kan hier wel een heel relaas gaan tikken over het PHP-gebeuren van de afgelopen dagen. Want daar had ik ook mee te maken. Niet deze site, die draait bij micro.blog als een statische site. Niets van die malle fratsen met serversoftware. Nee, de hoofdsite op dit domein is nog een WordPress site (let op dat woordje “nog”…) en ik had wat privé services die PHP draaien. Sites en diensten die vooral voor mij zijn, niet voor de rest van de wereld. Die hoofdsite moest ik wel updaten. Zoals zoveel andere WordPress sites. Het zijn kleine onderbrekingen voor blogs. Zoals bv bij Ton en vele anderen.
Maar goed, de updates naar een voor nu veiliger versie van PHP waren zo gedaan. Maar ik zag dat de serverload op mijn Hetzner server best wel heftig was. Meer dan normaal. Samen met Claude Code deed ik wat diagnoses en we kwamen er al snel achter dat een privé dienst was gecompromiteerd en er malafide software draaide op de server. Via een achterdeur binnengekomen, zich diep genesteld in de krochten van een van de apps op de server, om daar zo onzichtbaar mogelijk cryptomining-ellende uit te voeren. Die langzaam maar zeker de CPU van de server deed vollopen.
Lang verhaal kort, ik ben de hele vrijdag bezig geweest om een aantal zaken veilig te stellen uit backups die ik gelukkig had en waar ik dankzij de Hetzner commandline service vrij veilig in kon, om met Claude Code een plan te maken hoe we sites en eigen services om zetten naar een nieuwe, dichtgetimmerde server. Hoe ik die nog beter kan monitoren. Een beetje zoals Peter dat heeft gedaan. En de helft van mijn plan is nu uitgevoerd. Op de valreep van het weekend.
De sites draaien gewoon door. Ik kan bij mijn RSS, muziek en foto’s. Prototypes voor klanten staan op een andere server en zijn niet beschadigd/aangevallen.
Self-hosting is een leuke hobby. Maar het is tegelijk een glijdende schaal naar steeds meer kennis over de do’s en dont’s. Wat stiekem toch best wat tijd kost.
Nu ga ik slapen.
2026-10-23 01:55:55
Vorige week leverde ik eindelijk het manuscript in voor CreativeNotes. Een project waar ik vorig jaar zomer aan begon, een tijdje pauze van nam en deze zomer hard aan doorwerkte om af te ronden. Het is een enorme opluchting om zo’n manuscript in te leveren. Tegelijkertijd is het een gevoel van “wat nu”?
Want het is nog niet af. Er is nog een voor- en nawoord nodig. Mocht er nog ruimte zijn (yeah right…) dan wellicht een soort verklarende woordenlijst of een deze-moet-je-eens-proberen lijstje met notitieboeken en pennen. Vrij subjectief natuurlijk en ik ken ook niet alle merken en soorten. En de opmaak. En dan nog 1001 kleine andere dingen die oppoppen. O ja, een auteursfoto. Nog zo’n ding.
Ik wacht eerst op het vonnis van de uitgever. Wat vindt hij van de indeling, de hoofdstukken, hoe loopt het, maar net zo goed spelling en de grammatica. Veel heb ik al laten checken. Door mensen en machines. Maar niet alles. Daarnaast wil ik dat het binnenwerk een opvallende opmaak krijgt. Ik heb enorm veel fotomateriaal, daar wil ik iets mee. Komt er ook een website? Wat ga ik verder aan marketing, PR en opvallende acties doen?
Maar nu breekt zo’n periode aan waar wat ik heb geschreven niet meer echt van mij is, maar ook nog niet van de lezer, van julllie (tenminste, dat hoop ik dan, dat jullie het boek willen lezen!). Austin Kleon had het hier eens over in zijn (betaalde) nieuwsbrief. Hij quote weer Jonathan Lethem. Die ik niet kende maar nu wel benieuwd naar ben. Want in zijn boek The Ecstasy of Influence beschrijft hij die periode als volgt:
For me, there’s a weird, unfathomable gulf—I almost wrote gulp—between the completion of a novel and its publication. Some days this duration feels interminable, as though the book has voyaged out like some spacecraft on a research mission, populated by forgotten losers like the ones in John Carpenter’s Dark Star, a craft cut loose by those who launched the thing and now grown irretrievable, bent by space and time into something distorted and not worth guiding home. Then there are other days, where the book might be a pitch that’s left your hand too soon, now burning toward home plate, whether to be met by a catcher’s mitt or the sweet part of the bat you can’t possibly know. Hopeless to regret it once you feel it slipping past your fingertips. Just watch. (That’s the gulp.) The weirdness is in that interlude where the book has quit belonging to you but doesn’t belong to anyone else yet, hasn’t been inscribed in all its rightness and wrongness by the scattershot embrace and disdain of the world. It’s a version of Schrödinger’s cat, unchangeably neither dead nor alive in its box.
Ja, dat is het. Het is een soort van Schrödingers Note. We kunnen er nog veel aan doen, maar de grote berg is genomen. Vanaf hier is bijpunten, nog wat schaven. Maar, zoals Kleon al zegt, om die periode te overbruggen, kun je maar beter druk zijn. Nieuw werk maken. Andere dingen doen. Dus dat doe ik nu. Klantwerk. Hier schrijven. Morning Pages schrijven. Werken aan de marketing van het boek. En veel foto’s uitzoeken. Werken aan een fantastisch binnenwerk. Hart en ziel in de lancering stoppen. Zoveel zin in. En nog zoveel ideeën die nog op de plank liggen.
2026-10-21 16:06:27
Over een manuscript, dissidenten en een jeweetwel-kater
Ik ben er nog! Ik breng heuglijk nieuws: Ik heb het eerste manuscript ingeleverd bij de uitgever!
Die gaan nu de eigen redactie doen en daarna mag ik er honderden d/t-fouten uithalen en mijn wat/dat/die-rommeligheden opruimen. Maar wat een lekker gevoel, om eindelijk een versie af te hebben!
Lees je dit voor het eerst, welkom! Mijn naam is Frank Meeuwsen en ik ben in mei 2025 gestart met een onderzoek/project/boekidee rondom het vraagstuk “Hoe gebruiken creatieve professionals een papieren notitieboek als startpunt voor hun creatieve werk, en welke patronen zijn daar te ontdekken die voor andere kenniswerkers interessant en inspirerend zijn?” Je kunt hier alle details lezen. In dit weekbericht praat ik je bij over de voortgang en wat er aan komt.
Het laatste weekoverzicht was van juni. Natuurlijk is het schandalig om zo lang niets van me te laten horen. Ik was zo druk in het (her-)schrijven van de hoofdstukken dat ik geen ruimte vond in mijn hoofd om dit weekoverzicht nog bij te houden.
Ik ben wel op bezoek geweest bij een aantal van de geïnterviewden om foto’s te maken, toch besloot ik dat nu nog liever niet allemaal in het weekoverzicht te zetten. De focus lag echt op schrijven van de hoofdstukken en minder een wekelijkse update te maken. Het ingeleverde manuscript bevat 55000+ woorden, maar ik denk dat ik ondertussen bijna het dubbele heb geschreven door al het herschrijven.
Ik heb naast het schrijven niet stil gezeten. Ik heb zo’n 700 foto’s gemaakt van allerlei pagina’s in allerlei soorten notitieboeken, ben het halve land doorgereisd met mijn photocube, door hittegolven en regenbuien heen. Nu is het tijd om daar een selectie van te maken voor in het boek!
Samen met Robert “Loudmouth” Adriaansen hebben we de eerste opzet van de cover gemaakt. Die blijft nog even geheim maar krijgen jullie echt wel als eersten te zien.
We starten binnenkort aan de opmaak van het binnenwerk. Want je denkt toch niet dat ik een managementboek schrijf met alleen wat zwart/witte beelden? Dit gaat knallen en poppen in je ogen. Je winteravonden krijgen kleur als je dit boek onder de kerstboom vindt. Dat is het streven, medio december te koop. We zullen binnenkort wel met de voorinschrijving beginnen.
Zoveel zin in!
Derf Backderf is een malle Suske & Wiske naam maar hij bestaat echt. Derf is een Amerikaanse graphic novel artist, van wie ik een paar jaar terug “Punk Rock & Trailer Parks” las. En meteen was verkocht. Wat een fantastische tekenstijl heeft en verhalenverteller is deze man.
Deze week las ik in 2 avonden zijn nieuwe graphic novel, The Dissidents. Een aangrijpend waargebeurd verhaal over Amerika in 1916 - 1918, onder leiding van president Woodrow Wilson. Die met autoritaire hand en minachting voor minderheden, het volk en de wet regeert.
Het boek volgt een groep politieke cartoonisten die in het magazine The Masses geen blad voor de mond nemen, om scherp en satirisch hun eigen land en politiek te fileren.
In het verhaal volg je de levens van de cartoonisten, hoe wetgeving hun stem censureert, hoe gevangenisstraffen en ballingschap invloed hebben op hun leven en werken. Tot en met de mogelijke executie van een cartoonist om een tekening die hij maakte.
The Dissidents is een geschiedenisverhaal van de VS zoals ik nog nooit heb gelezen en een diepe indruk op me achterlaat. Niet in de minste plaats vanwege de parallellen die je met het heden kunt trekken. Een absolute aanrader als je wilt begrijpen hoe de zaadjes die 100 jaar geleden werden geplant nu wederom tot wasdom komen in het huidige geopolitieke klimaat.
Bij de laatste PKM Summit in Utrecht organiseerde ik een Notezine Lab, je kunt er over lezen in een eerdere editie van deze nieuwsbrief. Bij het Notezine Lab leer je in een paar minuten hoe je je eigen zine maakt, een mini-magazine, en ga je zelf aan de slag om deze te vullen met tekst, beeld, print, stempels, stickers.
Een groot succes op de PKM Summit en ik wil het Lab nog eens opzetten bij een evenement of een congres. Organiseer je die of ken je iemand die me hiermee kan helpen, dan hoor ik dat graag!
Ben je al bij Daily Journal in Rotterdam geweest? Een winkel-slash-journaling plek in Rotterdam voor al je fraaie papieren aankopen. Notebooks, journals, pennen, boeken en veel inspiratie. Ik ben nog niet geweest, maar de website en Instagram account maken me nieuwsgierig!
Afgelopen weekend was ik dan weer wél in het Jan Kruis Museum in Orvelte (Drenthe). Een mooi overzicht van de maker van Jan, Jans & De Kinderen, die nog veel meer maakte. Fraaie portretten, reclamewerk en andere illustraties. Met natuurlijk aandacht voor Sint Pannekoek, zijn zelfbedachte feestdag. Ik word vooral weer blij met de kijkjes achter de schermen, de schetsen en notities die er hangen. Een leuk uitstapje in het monumentdorp Orvelte, waar je nog meer musea en oude ambachten vindt.
Peter McKinnon is van oorsprong fotograaf, maar heeft op zijn Youtube kanaal een groeiende playlist over zijn notitieboek-verzameling en analoge productiviteit. Aanrader: De tour in de studio van Casey Neistat en zijn verzameling notitieboeken door de jaren heen.
Dat was het voor deze keer, binnenkort meer nieuws van het voorinschrijf/boeklaunch-front. Stay tuned!
2026-10-06 14:54:34
Ik heb zelden zo’n uitgebreide en complete Obsidian plugin gezien als Word Smith. Dit is een complete schrijfstudio in je Obsidian. Inclusief voortgangsmeters, schrijfmodi, syntax checkers, rapportage voor woorden, zinnen, moeilijkheid. De export functionaliteit naar HTML, PDF en Word is behoorlijk compleet. De Organizer-functie is een droom voor elke schrijver, drag en drop je bestanden in de juiste volgorde, zie in één oogopslag waar je staat, markeer de hoofdstukken in een selectie. Ik zou Word Smith niet teveel combineren met andere plugins maar het echt in een aparte vault installeren en gebruiken.
Had ik dit maar gekend voor ik aan CreativeNotes begon, nu schrijf ik alles in Ulysses. Ook heel blij mee, maar wel een stapje meer complexiteit omdat mijn notities en voortgang wel veel in Obsidian leven. Misschien voor een volgend schrijfproject…
2026-10-06 13:47:02
Binnenkort in een Google Doc near you, de mogelijkheid om je Markdown bestanden direct in te lezen, te editten en in samen te werken en reacties te geven. Dat is een interessante stap van Google. Niet ingegeven om zo auteurs, bloggers en andere PKM-afficionado’s tegemoet te komen.
Nee… “Markdown is a standard text format widely used by Large Language Models (LLMs)…” waarmee Google het eenvoudiger maakt voor machines om de teksten te lezen, schrijven en in samen te werken.
Ik ben benieuwd wanneer de eerste groep losgebroken AI agents een Google Workspace gebruiken om samen te werken en te communiceren…