2026-04-28 13:56:15
Als je meer wilt leren hoe AI de mensheid echt vooruit kan helpen, kijk dan de fantastische documentaire The Thinking Game. Het vertelt over Demis Hassabis en zijn levenswerk om artificial general intelligence te realiseren. Hoe hij DeepMind start en uiteindelijk een Nobelprijs wint met AlphaFold; een AI-systeem dat met hoge nauwkeurigheid de 3D-structuur van eiwitten voorspelt op basis van hun aminozuurvolgorde.
In de documentaire doet Hassabis een uitspraak die me is bijgebleven, en die ik eerlijk gezegd zelf ook wel eens gebruik: “Als een LLM is getraind met data die niet verder gaat dan 1911, kan het dan zelfstandig tot de relativiteitstheorie komen, zoals Einstein deed in 1915?”
Immers, als het dan zou kunnen, zonder toegang tot data na 1911, dan zou dat betekenen dat een model zelfstandig patronen kan herkennen, origineel wetenschappelijke gedachten kan hebben en een abstractieniveau heeft om zelfstandig nieuwe kennis te genereren.
Je kunt je afvragen of de bouwstenen van de relativiteitstheorie al niet besloten lagen in de data van voor 1911. Einstein had die bouwstenen ook, en wist ze op creatieve wijze bij elkaar te brengen om tot een compleet nieuw inzicht te komen. Dus als een model dat doet, is het dan echt een unieke nieuwe gedachtengang, of is het een een geavanceerde vorm van patroonherkenning die we wel vaker zien bij LLM’s? We zouden het binnenkort zelf kunnen ontdekken, want er is nu Talkie, een Vintage Language Model (ik hou nu al van die term) en getraind met data tot uiterlijk 1930. De makers bouwen voort op bestaande experimenten van zulke modellen.
Het is nog onduidelijk of het inderdaad zelfstandig tot ontdekkingen als de relativiteitstheorie kan komen, maar ondanks dat vind ik zulke ontwikkelingen interessant om te zien. Allerlei kleine modellen die je eenvoudig op je eigen computer of telefoon kunt gebruiken. Handig voor de Steampunk Cosplay scene die net wat meer moderne technologie willen inbouwen!
2026-04-26 17:54:08
Zelfs na 25+ jaar twijfel je of je nog wel wat hebt te vertellen op je eigen site. Ongeacht wie het leest of welke eeuwigheidswaarde het heeft. Elke week nam ik me voor om gewoon weer eens de tijd te nemen om gedachten te delen. Om ideeën te testen. Om dit kleine platform als laboratorium te zien waar ik mijn halve schrijfsels en vage ideeën op gooi om te zien wat resoneert. Maar het gebeurt gewoon niet. Sinds februari zijn mijn dagen zo gevuld met ander werk, dat de vrijheid van het schrijven op mijn eigen platform als eerste van de kar valt.
Dat is zo zonde, want ik weet dondersgoed wat de waarde van je eigen platform is. Van het samengestelde en opbouwende effect van showing up en hiermee je eigen publiek op te bouwen. Te houden. Te voeden. Ik zie alle Substacks, LinkedIn-contentstrategieën en YouTube-series en denk, waarom krijg ik me er toch niet toe gezet?
Is het te veel werk? Heb ik er wel zin in? Weet ik zeker dat het iets op kan leveren, niet op de langere termijn, maar in het hier en nu?
Heb ik het wel nodig? Mijn agenda is voor nu redelijk OK gevuld. Ik ben geen financieel en zakelijk orakel die in één oogopslag voorziet wat er komt en wat dat onder de streep betekent. Maar het voelt goed voor de komende tijd. Is dat voldoende? Nou nee. Moet ik dan nu een contentstrategie opstarten en meer posten op LinkedIn om die zichtbaarheid maar goed te krijgen? Of gooi ik dit hele platform (weer) om, zodat ik me meer focus op de drie gebieden die er voor mij nu toe doen: AI, een creatieve mindset en Persoonlijk Kennis Management. Haal ik de onnodige posts uit de lijsten, van de frontpage, en gebruik ik mijn blog weer als vehikel voor mijn onderneming?
Het is het meest logische. Maar tegelijk weet ik dat het bereik nu weer klein is. Ik hou van elke lezer die hier komt, de meesten ken ik volgens mij persoonlijk. Met zo’n 400 bezoekers per maand is het geen stil theater hier, maar om nou te zeggen dat je over de koppen kunt lopen…
Hoe dan ook, het plan was om een overzicht te geven wat ik zoal de afgelopen maanden heb uitgespookt en nu is het toch mooi een train of thought geworden over mijn aanwezigheid op dit blog en op andere plekken.
Maar wat heb ik dan zoal gedaan de afgelopen tijd? Als ik het zo op een rij zie, mja, ik ben best wel bezig geweest. Logisch dat hier publiceren er even bij inschoot. Zal ik dan hier en nu een pinky-promise doen om wat meer te delen? Al zijn het korte schotschriften, halve gedachten, links naar anderen. Niet alles ver uitgewerkt, maar langzaam weer een oeuvre opbouwen waar ik tevreden naar kan terugkijken.
Het is geen verrassing dat de meeste tijd heeft gezeten in AI. Ik geef open workshops Claude Code bij Wonders of Work (19 juni is de nieuwe editie) en betaalde workshops Claude Code voor maximaal 8 ondernemers. Die lopen allebei goed en zitten altijd vol. Ik word er blij van als ik bij elke workshop de kwartjes hoor vallen, de lampjes aangaan en de ogen oplichten. Als ik zie dat mensen beseffen wat een krachtig instrument ze in handen hebben en dat ze er zelf mee aan de slag kunnen.
Ik blijf in een vreemde spagaat zitten over de ethische, maatschappelijke, milieu- en privacyaspecten van AI. Ik erken dat ze er zijn, ik weet dat ik bijdraag aan deze aspecten en ik kies er voor om er met bijvoorbeeld workshops en leergangen anderen te helpen hoe zij ook met AI aan de slag kunnen.
Liefst zie ik modellen als Mistral, en modellen die je lokaal op een eigen machine kunt uitvoeren, snel verbeteren, maar daar zijn we nog niet. Ik heb nu in elk geval een maand Mistral Pro genomen om zelf te ervaren hoe het werkt. Net als ik recent met GreenPT heb gedaan.
Hoe gaat het schrijven van CreativeNotes? Er zit al meer vaart in. Ik kan zo nu en dan wat kleine momenten vinden om een tekst te herzien, wat paragrafen te herschrijven, een transcriptie opnieuw te doen (want de modellen zijn nu zoveel beter!) en om bij te lezen over het onderwerp. Het gaat nog niet op het tempo dat ik zou willen. Hier komt ook de dagindeling en mijn energieniveau bij kijken. Ik merk dat ik maar een beperkt aantal lepels energie heb op een dag die ik kan verdelen. In de avonden, na een werkdag, zijn de lepels op. En kan ik niet meer schrijven of nadenken over de materie.
Maar in maart kwam wel het boek Verder met Obsidian uit. Geschreven door Martijn Aslander en mijzelf. En waar ik hier nog nooit over heb geschreven. Idioot! Hoe kan dat nou?!
Het zit hem wederom in de focus die ik het gaf toen het uitkwam. We schreven dat boek in een paar weekenden in november en december. Met behulp van AI-research en AI-editing. Dat ging heel snel, waardoor ik na het inleveren van het manuscript de aandacht verloor. De lancering was tijdens de PKM Summit, en daarna gingen Martijn en ik weer door met andere onderwerpen.
In tegenstelling tot Verder met Obsidian zal CreativeNotes veel meer een langetermijnproject zijn. Niet alleen het schrijven, maar net zo goed alles wat er na komt. De promotie. Het platform. De mogelijke vervolgserie die ik in mijn hoofd heb. Ik moet alleen nog een goede naam vinden voor het boek. Denk ik.
In maart eindigde de eerste serie van onze Pilot Informatie Autonomie, een onderzoekslab naar de verborgen kosten van onze informatiegewoonten.
Veel kenniswerkers zijn gewend om hun werk en kennis op te slaan in bestandsformaten en systemen die niet primair gemaakt zijn om informatie snel te verbinden, te verspreiden en te vinden. We werken niet efficiënt met onze digitale middelen, iets waar we met Digitale Fitheid Academie bij helpen om dat te verbeteren. De pilot was een onderzoekstraject waarbij we bekeken hoe we de dagelijkse informatiebehoefte van kenniswerkers kunnen verrijken met een werkwijze die minder kost en meer oplevert.
De eerste resultaten zijn inmiddels bij de deelnemers bekend en we starten eind april met een tweede pilot die tot eind 2026 loopt. Ik ben hier wederom bij betrokken.
Daarnaast werk ik meer samen met Annedien Hoen en Jefta Bade in het Ride The Dragon council. Deze drie-eenheid helpt leiderschapsteams om te navigeren in een wereld waar langetermijnstrategie minder waarde heeft. Wij ontwerpen met het leiderschapsteam een bruikbaar en navigeerbaar gedachtengoed en brengen dat tot leven in concrete handelingsbekwaamheid, artefacten die in de organisatie voor beweging zorgen en praktische inzichten waar je direct mee aan de slag kunt.
Met Mark de Kock help ik leidinggevenden en managementteams om richting te geven op het punt waar strategie concreet moet worden. Met een focus op finance, zorg en vastgoed.
Ik geef korte AI-workshops bij GetOn Academy voor MKB-ondernemers. Dit zijn basiscursussen in een vast format, vooral bedoeld als je echt nog nooit iets met AI hebt gedaan.
Eerlijk gezegd, te weinig. Ik wil het linoprinten weer oppakken maar neem er de tijd niet voor. Ik zit dan liever even rustig in de tuin of maak een wandeling. Lezen kom ik te weinig aan toe, al heb ik recent wel met veel plezier Steven Johnson’s Where Good Ideas Come From gelezen, evenals de laatste boeken van Arjan Broere: De AI-Gewoonte en Slimmer Prioriteren. Maar een goede roman? Nee, daar komt het gewoon niet van.
Dus…nu? Stug verder gaan. Blijven bloggen. Blijven schrijven. Dingen proberen. Mooi werk maken. Mijn gezin onderhouden en mijn dagen waardevol inrichten. Soms met een workshop, soms met schrijven, soms met in de tuin zitten.
2026-04-14 14:25:17
Elke week een verhaal in je mailbox over een persoonlijke en onafhankelijke blogger. Manuel Moreale houdt het al bijna 150 edities vol en ik vind het fantastisch. Zijn People and Blogs serie brengt elke week een uitgebreid portret van een actieve blogger. Een vaste set vragen, de antwoorden publiceert hij ongefilterd door.
Ik kan het weten, want mijn verhaal is nu onderdeel van de serie. Van de vroege dagen in 2000 toen ik het bloggen ontdekte, tot het actieve CreativeNotes project waar ik nu vol in zit. Over de technische setup van mijn blog, het creatieve proces (euh…) en het verhaal achter het blog. Als je ooit meer over me wilt weten of besluit dat ik een Wikipedia pagina nodig heb, dan is mijn verhaal op People And Blogs een uitstekend startpunt.
Helaas besloot Manuel recent om te stoppen met de serie. In juli houdt het op na 150 edities. Ik hoop dat iemand het over wil nemen, het is zo belangrijk om de onafhankelijke, kleine, persoonlijke blogs een podium te geven. Ze zijn er al jaren, ze blijven nog jaren en ze zullen altijd blijven publiceren op een eigen site met hun eigen stem. Dat is de kracht van bloggen, het fenomeen dat al 25 jaar bestaat en een van golven van democratisering is die het web zo belangrijk maakt.
2026-04-06 15:31:01
Dat is geen nieuwe gewoonte. Dat is een evolutie in je schrijfwijze.
Denk ik. Geen idee. Ik werk aan een tekst voor CreativeNotes. Alle teksten schrijf ik zelf, ondersteund door een geraamte en opbouw die ik met Claude samenstel. De zinnen komen uit mijn hoofd en handen.
Ik betrap me er net op dat ik de zin schrijf “Dat doen we niet uit gewoonte, dat is een teken dat papier écht anders werkt”
Hmm… Schrijf ik die zin op deze manier omdat het zo’n opvallend patroon is in AI teksten die ik té vaak tegenkom? Of schrijf ik deze constructies vaker en valt het me nu op omdat het een AI patroon is? Ik kan me er niet toe brengen om deze zin in het boek te laten. Zelfs niet in de eerste draft. Het is een te opvallend patroon van deze tijd en breekt het vertrouwen met de lezer. Als die mediawijs genoeg is zal die het patroon herkennen. En daarmee de vraag stellen, wat is door AI modellen geschreven en wat is door de auteur zelf geschreven?
Hoe verandert ons eigen schrijfgedrag door deze AI patronen? Leuk, een nieuw ✨rabbit home✨ op deze vrije dag. Maar eerst deze teksten afmaken.
2026-04-06 00:30:04
Hoe gaat het met boek? Een mooie vraag om wekelijks te krijgen én eentje die me scherp houdt. Want het gaat met ups en downs. Naast het schrijven heb ik genoeg ander werk dat me bezighoudt. Mijn planningsvaardigheden worden op de proef gesteld! Kan AI me daar mee helpen? Vast, maar uiteindelijk ben ik degene die mijn gedachten op papier zet voor dit boek en maak ik de keuze welke zinnen waar komen met welke woorden. De puzzel ligt voor me en de eerste randjes ontstaan.
Lees je dit voor het eerst, welkom! Mijn naam is Frank Meeuwsen en ik ben in mei 2025 gestart met een onderzoek/project/boekidee rondom het vraagstuk “Hoe gebruiken creatieve professionals een papieren notitieboek als startpunt voor hun creatieve werk, en welke patronen zijn daar te ontdekken die voor andere kenniswerkers interessant en inspirerend zijn?” Je kunt hier alle details lezen. In dit weekbericht praat ik je bij over de voortgang en wat er aan komt.
Maar hoe gaat het schrijven?
Meh… eerlijk gezegd, het mag wat meer vaart krijgen. Er ligt nu een contract met Van Duuren Media, we hebben een deadline. Ik heb een planning gemaakt, maar ik vind het moeilijk om me er aan te houden. Vrijwel dagelijks komen er korte vragen tussendoor, onverwachte klusjes die even moeten gebeuren en ja, ik kan mezelf goed bezig houden met productiviteitstheater. Doen alsof ik heel druk ben, maar het is vooral met randzaken zoals planningen en mails opruimen. Niets menselijks is mij vreemd.
Er liggen al wel ruwe hoofdstukken. Ik heb hoofdstuk 1 (Papier in tijden van AI en apps) als ruwe eerste versie klaarliggen. Hoofdstuk 2 (Wat zegt de wetenschap) is nu nog los zand waar ik mooi kasteel van ga maken. Hoofdstuk 3 (Mijn eigen ervaringen met papieren notities) is grotendeels gebaseerd op eerdere blogposts en moet ik vooral in snijden. De hoofdstukken met interviews staan allemaal klaar in een samenvatting van de transcripties, daar ga ik komende weken hard aan werken.
Gelukkig had Anne-Laure LeCunff een wetenschappelijke verklaring in haar nieuwsbrief:
When your brain stops seeing the payoff clearly, the engine stalls – even on projects you care about. This explains why motivation can feel strong one day and absent the next. But the good news is, we actually know quite a lot about how motivation works and how to rebuild it.
Zoals Bob Doto me vertelde tijdens zijn online sessie op de PKM Summit, “I move stuff along whatever little time I have”. de vooruitgang voor je boek maak je in centimeters per dag, niet in meters per week.
Bob Doto was helaas niet in persoon aanwezig tijdens de PKM Summit. Door een storm in New York was zijn vlucht geannuleerd, met als gevolg dat we een online praatje kregen (directe link naar de video) van Bob vanaf zijn werkplek. Een enorm interessant en actueel onderwerp voor me, hoe hou je al je schrijfwerk gaande? Bob vertelde over zijn CLOGs (catalogs and creative logs) die hij gebruikt om honderden lopende documenten te ordenen, te beheren en de voortgang ervan bij te houden. Zijn aanpak is verrassend eenvoudig, met slechts een paar documenten waar hij handmatig de voortgang in bijhoudt. Geen plugins die automatiseren, geen uitgebreide tag-structuur, maar gewoon zelf de tekst intikken en de links maken.
Wat mij vooral intrigeerde is hoe Bob zijn toekomstige zelf opdrachten geeft in zijn werklogs. Als hij in een hoofdstuk bezig is en een stuk moet nog worden herschreven, of verder uitgezocht, dan maakt hij er geen taak van als “onderzoek doen naar xyz”, maar schrijft hij “je moet verder onderzoeken hoe xyz past bij de paragraaf”. Hij merkte dat door het in de jij-vorm te schrijven, het nog meer voelt als een opdracht die hij zichzelf geeft die direct actiematig is.
We maakten een oase van rust in de hectiek van een congres. Om je eigen gedachten op papier te zetten en als zine mee te nemen.
Het voelt al weer als weken geleden maar wat was het een feest. De jaarlijkse PKM Summit in Utrecht werd druk bezocht, veel sessies over digitale notities, natuurlijk ging het veel over AI en ik zag de hele dag mensen geanimeerd met elkaar in gesprek. Ik was aanwezig met mijn oud-collega Lieke Ongering om onze Notezine Lab te hosten. Een werkplaats in het centrum van de summit. Een plek die we vulden met tijdschriften, kranten, boeken, pennen, potloden, stempels, stiften, papier en materiaal om je eigen linoprint te maken.
Je schuift aan, we leren je in 3 minuten hoe je je eigen zine vouwt en je kon aan de slag. Vrij van een programma, geen workshop, geen opdrachten, geen interactieve momentjes, maar iedereen in zijn eigen bubbel aan het werk. Soms met elkaar brainstormen, elkaar helpen, een richting geven. Er werden meerdere zines gemaakt, over de sessies op de Summit, over letters, over zintuigen, over PKM. Iedereen liet zijn eigen creativiteit de vrije loop, dan ontstaat er altijd iets goeds.
Je moet even uit je comfortzone maar wat is dit een verademing.
Wat een heerlijke manier om te ontspannen tussen alle kennisrijke sessies door.
Twee uitspraken die me zijn bijgebleven van deelnemers aan het Lab. Het was een enorm succes en het smaakt zeker naar meer. Organiseer je events of congressen en zoek je een creatieve en prikkelarme manier om je deelnemers out of the box te laten denken en werken? Ons Notezine Lab is beschikbaar voor je. Mail me of stuur me een DM op LinkedIn en we maken er iets moois van.
De offline trend zet door en verjongt! Een opvallend onderzoek in opdracht van Flow Magazine: Gen Z’ers zoeken actief naar rust en zetten concrete stappen richting offline-gedrag. Maar liefst 82% voelt zich aangetrokken tot de wereldwijde ‘analog recovery trend’ en onderneemt duidelijke acties om minder online te zijn zoals notificaties uitzetten, apps verwijderen of de telefoon vaker wegleggen. Ook plannen ze bewuster offline-activiteiten en daarin speelt papier steeds vaker een rol: 31% doet iets creatiefs met papier, 14% leest een fysiek tijdschrift en 14% schrijft of journalt.
Een bijzondere trend die gaande is en behoorlijk in lijn waar ik mee bezig ben. Fijn om zulke signalen te zien!
Wil je het zelf ervaren? Vanaf 11 april start de Sketchbook Revival, een online video serie waar tientallen illustratoren je meenemen in hun werk en schetsboeken. Een van de deelnemers is kinderboeken illustrator Jane Heinrichs. Haar schetsboeken zijn geweldig om te bekijken. De toegang is gratis en je hoeft zelf niets te kunnen. Alleen bewonderen wat anderen doen kan je creativiteit al doen oplichten.
In juni ben ik weer twee dagen te vinden op de Dutch Pen Show. Vorig jaar maakte ik voor het eerst kennis met deze geweldige community en dit event. In Utrecht kun je je twee dagen vergapen aan te dure vulpennen, potjes inkt met onwaarschijnlijk magische kleuren (en namen), allerhande schrijfgerei en je kunt meedoen aan workshops over onder andere kalligrafie, journaling of onderhoud van je fountain pen. Ik heb er enorm veel zin in.
En de kijktip is radicaal analoog, menselijk en verstorend. Er komen nul AI-prompts bij kijken, geen opsmuk, geen muziek die volgens een blauwdruk en succesvolle formule is gemaakt. Hou je wenkbrauwen in de gaten als je dit voor het eerst bekijkt. Gaan ze omhoog maar moet je wel een beetje nekflexen? Dan zit je goed. Dave Grohl is een fan, geniet van Angine de Poitrine.
Dit was de week van 29 maart - 5 april. Tot volgende week! Eerdere weekberichten lees je hier op de site.
2026-03-20 14:46:37
Vandaag start de 3e PKM Summit in Utrecht, onder de bezielende organisatie van Kim van den Berg, Lykle de Vries, Martijn Aslander en vele vrijwilligers. Twee dagen lang zijn er sprekers en sessies over notetaking, persoonlijke kennismanagement, AI, Obsidian, Notion, Visual Thinking en Idea Management. Met sprekers als Clive Thompson (Wired), Jorge Arrango, Marieke van Vliet, Bob Doto en Zsolt Viczián. Allemaal in Utrecht, in het mooie Wonders of Work. Ik was er als bezoeker in 2024 en 2025. Dit jaar ben ik deelnemer. Maar niet als spreker. Ik wilde iets anders doen.
In lijn met mijn boek over CreativeNotes kun je dit jaar voor het eerst je eigen zine maken op de Summit! Zines zijn mini-magazines in een kleine oplage. Ze zijn handgemaakt, erg lo-fi, vaak zonder computer en printer gemaakt en er zit veel persoonlijkheid in. Deelnemers aan de Summit kunnen twee dagen hun eigen zine maken. Over Obsidian, PKM, Visual Thinking, katten of het weer. Samen met oud-collega Lieke Ongering hosten we het 𝘕𝘰𝘵𝘦𝘡𝘪𝘯𝘦 𝘓𝘢𝘣, waar je twee dagen kunt tekenen, schrijven, kopiëren, vouwen en zelfs wat lino-prints kunt maken. Ook dat is een experiment dat ik graag aanga. Blokprints maken van lino, inclusief het gutsen, rollen en drukken.
Ik heb er zin in!
